არქივი

I ❤ weekends

შაბათ-კვირა ის ორი ჯადოსნური დღეა მთელ კვირაში, რომელიც ერთნაირად უყვარს მგონი ყველას – დასაქმებულს, მოსწავლეს თუ სტუდენტს. სკოლიდან მოყოლებული, ჩემთვის ეს ორი დღე ასოცირდებოდა, უპირველესად, დილით კარგად გამოძინებასთან 🙂 მთელი დღე უსაქმურობასთან, წიგნებთან და ფილმებთან გატარებულ საათებთან ან, უბრალოდ, გარეთ ძალიან ბევრ სეირნობასთან 🙂

შაბათ-კვირას 12 საათზე ადრე მხოლოდ იმ შემთხვევაში ვდგები, თუ ვინმე მაღვიძებს ან სადმე ვარ წასასვლელი 🙂 მიყვარს დილაობით პიჟამოთი სიარული, სასტიკად მეზარება ხოლმე ცივი ტანსაცმლის ჩაცმა 😀 ჩემი ნება რომ იყოს მთელი დღეც არ გავიხდიდი 😀 მიყვარს სტრესის გარეშე მიღებული დუში, ნელა დალეული ჩაი (ორსულობისას ყავაზე თავს ვიკავებ და სამაგიეროდ კილომეტრზე ვგრძნობ მის სუნს და თუ კი ვინმე სვამს, ნდომისგან სულ ნერწყვებს ვყლაპავ 😀 ), მიყვარს ფაცი-ფუცის გარეშე შემოვლილი საიტები, ესეც დილის რიტუალების ერთ-ერთი შემადგენელი ნაწილია 😀

შაბათ-კვირა ის ორი დღეა, როდესაც შეგიძლიათ სამზარეულოში მიხილოთ 🙂

Typical Weekends =))

მოუცლელობის გამო მხოლოდ კვირის ბოლო ვახერხებ რაიმე კერძის გაკეთებას 😀 კვირის დღეებში შეიძლება დროც მქონდეს მაგრამ იმდენად დაღლილი ვარ ხოლმე რომ საჭმელების კეთების ნერვი აღარ მრჩება 😀 მოგეხსენებათ, დიდად არ ვგიჟდები ამ პროცესზე და შესაბამისი განწყობა ნამდვილად მჭირდება ხოლმე 😀

დღეს გადაწყვეტილი მაქვს გუფთა და ქათმის სალათი გავაკეთო. ორსულობისას ჯანსაღ კვებას დიდ მნიშვნელობას ვანიჭებ 😀 ვცდილობ ნახევრად ფაბრიკატებს ავერიდო მაგრამ როგორც უკვე ვთქვი, როცა დრო არ მაქვს, ეგენი ყველაზე კარგი გამოსავალია 😀 სამწუხაროდ, თორნიკე სახლში არ არის და ვერ დამეხმარება გაკეთებაში, თორემ ის ჩემზე ბევრად უკეთესი მზარეულია 😀 ძალიან მიყვარს ერთად როცა ვაკეთებთ ხოლმე საჭმელს ❤ უფრო სახალისოა და კარგად ვერთობით ხოლმე 😀 ცუდია რომ ამის დრო ხშირად არ აქვს 😦

მერე დავჯდები და წიგნს წავიკითხავ – ჰერმან ჰესეს “ტრამალის მგელს” ვკითხულობ ახლა. ცოტა მძიმე წასაკითხია, მაგრამ ძალიან საინტერესოდ აქვს დაწერილი ჰესეს ადამიანის შინაგანი სამყარო და მოსაწყენი წიგნი ნადმვილად არ არის 🙂

P.S. ერთ პოსტში ყველაფერს მივედ-მოვედე 😀 ამას ქვია “ამოხეთქაო” 😀

სტრესის დასასრული. კეთილი იყოს თქვენი მობრძანება უქმეებში :)))

 

Advertisements

დაბრუნება

დიდი ხნის პაუზის შემდეგ ვწერ ამ პოსტს 🙂

ხელები მექავება ხოლმე ისე მინდება ჩემი აზრების ფრქვევა 😀 უბრალოდ დღეს ამისთვის იმდენი ადგილი და გზა არსებობს, ფბ-დან დაწყებული, ფორუმით დამთვარებული, ნაცნობ-მეგობრები თავისთავად 🙂 ყველგან აქტიურობას ვეღარ ვასწრებ, სურვილის არსებობის მიუხედავად 🙂

მოუთმენლად ველოდები მზის გამოჩენას,თბილ დღეებს, კარგ ამინდს და გარეთ სეირნობის განწყობას 🙂

მანამდე კი ჩვეულებრივ მიდის ყველაფერი – ჯიპაში დავდივარ, გაზეთში ვწერ (სამწუხაროდ მხოლოდ კვირაში ერთხელ, მეტჯერ უბრალოდ ვერ ვასწრებ), ვჯუჯღუნებ და ვწუწუნებ მომატებული ძალებით, თუმცა ახლა ამის საპატიო მიზეზი მაქვს 😀 და არავინ მსაყვედურობს ამის გამო 😀

ამ საპატიო მიზეზს კი ჩემი 16 კვირის ორსულობა წარმოადგენს ❤ 🙂 პატარა ბიჭუკელა 25 ივლისის მერე დაიბადება 🙂

It's a boy!!!

მართალია წერო ძალიან მოულოდნელად არ დაგვტყდომია თავს, მაგრამ შოკიდან გამოსვლა არც თუ ისე ადვილი იყო 😀 2-3 კვირაა რაც წესივრად აღვიქვამ ბაო-ბაოს არსებობას, იქამდე მარტო ვნერვიულობდი რა და როგორ იქნებოდა 🙂

ფორუმზე “მშობლების კლუბი” ჩემი მეორე სახლი გახდა 😀 როცა აღარ ვიცი ვის ვეწუწუნო, მერე იქ ვიოხებ გულს 😀

არ ვიცი შეამჩნიეთ თუ არა ახალი დიზაინი 🙂 სავარაუდოდ, შევცვლი კიდევ,  ვარდისფერი რაღაც ძალიან უწი-პუწი კია, მაგრამ ჯერ-ჯერობით მომწონს 😀

ორი წელი ერთად ♥

უკვე ორი წელი გავიდა. არადა გუშინდელივით მახსოვს ჩვენი გაცნობა 🙂 ორივე ძალიან სასაცილოები ვიყავით ^^

ყველაფერი ნათლად მახსოვს – არც კი მიცდია დამალვა, რომ მომწონდი და სრულიად უცნობმა ადამიანებმა ძალიან ბევრი საერთო აღმოვაჩინეთ ერთმანეთში 🙂

ისე გადიოდა დღეები, რომ საერთოდ არ ვჩხუბობდით, იშვიათად ვკამათობდით, არასოდეს გავბუტულვართ…

ვერ წარმოვიდგენდი ასეთი სიყვარული თუ შემეძლო… მე – სრულიად არარომანტიკული ადამიანი, რაღაცნაირად შევიცვალე 🙂 მაგრამ მთლად შენნაირი რომანტიკული მაინც  ვერ გავხდი 🙂

ორი წელია ჩემ გვერდით ხარ და მე ბედნიერი ვარ ამით ♥ მთლიანად მავსებ, მაძლევ ყველაფერს, რაც მჭირდება, ვგრძნობ შენს არსებობას ყველაზე რთულ სიტუაციებში, მამხენევებ და მამშვიდებ :-* ახლა ბოლომდე ვხვდები რას ნიშნავს გყავდეს მეორე ნახევარი ♥ ჩემი მეორე ნახევარი შენ ხარ – უშენოდ უბრალოდ სრულყოფილად ვერაფერს გავაკეთებ. შენი არსებობა და შენი გვერდში დგომა ძალიან მჭირდება ^.^

ყველაზე მეტად რაც მიყვარს შენში, არის შენი გაწონასწორებული და მშვიდი ხასიათი 🙂 ჩემი აუღელვებელი სიყვარული ხარ 🙂 ამითაც კი ერთმანეთს ვაბალანსებთ 🙂 მე – ყველაზე ემოციური და მშიშარა, როგორც შენ მეძახი – გამოუსწორებელი პესიმისტი 😀  და შენ – ყველაზე მშვიდი და დალაგებული :)დაფიქრებული და მოზომილი 🙂

რამდენი ხანია ერთმანეთისთვის სახელით აღარ მიგვიმართავს 🙂 გახსოვს ბოლოს როდის დამიძახე “მარი”? მე არ მახსოვს 🙂

ყველაზე ყურადღებიანი, ყველაზე მოსიყვარულე, ყველაზე თბილი და ყველაზე საყვარელი ხარ ^.^

არც კი მინდა გავიფიქრო – რა იქნებოდა უშენოდ…

შენ უბრალოდ ჩემი ქმარი არ ხარ… არ მიყვარს  ეს სიტყვა… არც მეუღლე ხარ… არც ეგ მომწონს…. შენ ხარ ჩემი სიყვარული – და რაც კი უკავშირდება სიტყვა “სიყვარულს”, ის ყველაფერი ხარ… ♥ ვნება და ტკივილი ხარ, სევდა და მონატრება ხარ, ცრემლი და სიხარული ხარ, ბედნიერება და ჰარმონია ხარ ♥

ორი წელია გიცნობ, არადა მგონია, რომ მთელი ცხოვრებაა ერთად მოვდივართ 🙂 მინდა რომ ასე გაგრძელდეს… დაუსრულებლად… და ყოველთვის, ყოველ დილით მხოლოდ შენი კოცნა და ჩახუტება მაღვიძებდეს ♥

მიყვარხარ… უზომოდ… და უსაზღვროდ… ბედნიერი ვარ, რომ ჩემ გვერდით ხარ და რომ მე შენ გიპოვე ♥

Love is you,
You and me,
Love is knowing,
We can be….

რეკლამის ფსიქოლოგია

გუშინ ვიყავი ერთ ძალიან საინტერესო სემინარზე. ჯიპამ სასერტიფიკატო კურსების დაწყების წინ რეკლამის სტრატეგიული და კრეატიული მენეჯმენტის თემაზე სემინარი ჩაატარა. პროგრამას რომ გადავხედე, ვფიქრე ყველაფერზე  მინდა დასწრება-მეთქი 😀 ბოლომდე დავრჩი და არც მინანია, თუმცა ისე დავიღალე, რომ ბოლო ორ  გამომსვლელს გამოშტერებული ვუსმენდი 😀

სხვადასხვა სარეკლამო კომპანიების არტ და კრეატიულმა დირექტორებმა სარეკლამო სტრატეგიაზე, სარეკლამო ფოტოზე, ეფექტურ კომუნიკაციაზე, კრეატიულ სტრატეგიაზე და სხვა კიდე ბევრ თემაზე თავისი მოსაზრებები გაგვაცნეს, საინტერესო ისტორები მოგვიყვნენ და კონკრეტული რეკლამებიც შეაფასეს.

პირადად ჩემთვის, ერთი დიდი სიამოვნებაა კარგად გადაღებული რეკლამის ნახვა. დარწმუნებული ვარ, სატელევიზიო რეკლამის დროს ყველა თქვენგანს ნერვი ეშლება და ერთი სული აქვს როდის დასრულდება უკვე მობეზრებული და ათასჯერ ნანახი რეკლამები 😀 მეც თქვენ რიგებში ვარ 🙂 მაგრამ ხშირად youtube-ზე ვეძებ ხოლმე საინტერესო რეკლამებს და ჩემი ნებით ვუყურებ 😀 ასე ბევრად უფრო საინტერესო და სახასლისოა რეკლამების ყურება, ხომ მეთანხმებით? 🙂

სხვათაშორის, გუშინ გავიგე, რომ კომპანია FedEx-ის ლოგოს აქვს საინტერესო ისტორია. შეხედეთ სურათს და დაინახავთ, რომ E და x გადაბმის ადგილას თეთრ ისარს ქმნიან 🙂 რამდენჯერ მინახავს ეს ლოგო, მაგრამ აქამდე ამაზე არც კი მიფიქრია 🙂 როგორც გუშინ აგვიხსნეს, ეს წინ მიმართული ისარი ნიშნავს კომპანიის მუდმივ სწრაფვას განვითარებისკენ.

საინტერესო იყო ასევე ქართული რეკლამების მათეული შეფასებები. მაგალითად, ერთ-ერთ ყველაზე წარუმატებელ სარეკლამო სახედ დაასახელეს კახა კალაძე, რომელიც მაგთის რეკლამას აკეთებდა. მაგთი, რომელიც, ასე რომ ვთქვათ, სახალხო რეკლამებით იყო და არის ცნობილი და მისი “აქაცა რეკამს” და “ხო გადმოვრეკე, აი” ყველამ კარგად იცის, უცებ სარეკლამო სახედ გვთავაზობს პერსონას, რომელიც ფერარით დადის და არმანით იმოსება 😀 თავისთავად ცხადია, სარეკლამო სტრატეგია  ასე ალოგიკურად არ უნდა შეიცვალოს.

ასევე წარუმატებელ რეკლამად დაასახელეს ნატახტარის ლუდის “ტრიდე-ს” რეკლამა, რადგანაც რეკლამაში მოყვანილი კადრები სრულიად არ შეესაბამებოდა ლუდის დალევის შემდეგ მდგომარეობას ანუ მარტივად რომ ვთქვათ, ლუდს კედლებზე არ გაყავხარ და ენერგიას არ გმატებს, პირიქით – გთენთავს. აშკარად “ტრიდე-ს” შემქმნელებს ლუდი რედბულში აერიათ 😀

რაც შეეხება წარმატებულ ქართულ რეკლამას და სარეკლამო კამპანიას, დაასახელეს “თიბისი ბანკის” რეკლამა.

ალბათ ყველას გახსოვთ ეს თამაში, ედმონდ აბაშიძის მიერ დამარხულ ფულს რომ მთელი თბილისი ეძებდა და ბოლოს, 26 მარტს, საქართველო-ხორვატიის მატჩზე რომ იპოვა ბედნიერმა მოქალაქემ 😀 ისიც გეცოდინებათ, ამ თამაშმა რამდენი მითქმა-მოთქმა გამოიწვია და საზოგადოების რაღაც ნაწილს თიბისის მიმართ ნდობა დააკარგვინა, მაგრამ სარეკლამო კომპანიებმა ეს თამაში და მთელი კამპანია ორი ნიშნის გამო გამოარჩიეს – პირველი ის, რომ ამ ყველაფრის შემდეგ Tbc ბანკში დეპოზიტების რაოდენობა 26 მილიონი ლარით გაიზარდა და როცა სხვა ბანკებში პირიქით, ანაბრების რაოდენობა კლებულობდა, თიბისიმ დეპოზიტები 6 %-ით გაზარდა. და მეორე, ეს რგოლი, რომელიც სარეკლამო კომპანია WINDFOR’S-მა დაამზადა, გახდა  მე-18 საერთაშორისო რეკლამის ფესტივალის Goldenrum-ის გამარჯვებული.

გუშინდელ სემინარზე  სარეკლამო სფეროში გადაბარგების სურვილიც კი გამიჩნდა 😀 მიუხედავად იმისა, რომ ყველა საქმე, რასაც არ უნდა აკეთებდე, დამღლელია, მაინც ვფიქრობ, რომ სარეკლამო კომპანია არის სამსახური, სადაც რაღაც მომენტში ერთობი და თან ფულს გიხდიან 😀 შეიძლება ვცდები კიდეც, როგორც იტყვიან, გარედან ყველაფერი ლამაზი ჩანს 😀

პოსტი სოფლიდან

ამ პოსტს სოფლიდან ვწერ. შაბათ-კვირას აქეთ წამოვედით, მოგეხსენებათ კახეთში ახლა რთველია დაწყებული 🙂 ლაგოდეხის რაიონში, სოფელ ჭაბუკიანში ვარ. თბილისიდან დაახლოებით 120 კილომეტრია. ეს არის ჩემი ქმრის სოფელი. ახლა ყველანი რთველში არიან წასულები. მე კიდევ მოვიდგი გვერდით ყავა, ლეპტოპი, მაგთი ფიქსი და შევუდექი მორიგი პოსტის წერას 🙂 დიდად არ მხიბლავს ყურძნის კრეფის პროცესი 😀 ეგეც არ იყოს და, სახლს უპატრონოდ ხომ არ დავტოვებდით 😀 მე კიდევ უსაქმოდ კი არ ვზივარ – ჩემი მოვალეობაა მოვხარშო ხორცი, არ ჩავაქრო ღუმელი და მივხედო სახლ-კარს 😀

ამის გარდა კიდევ იმდენი საქმე მაქვს გასაკეთებელი, მაგრამ სიზარმაცემ შემომიტია და ჩემი სამსახურის საქმეების მიხედვას ბლოგზე წერას ვამჯობინებ 😀 არადა დიქტაფონიდან ორი  ინტერვიუ მაქვს გასაშიფრი, ერთი 30 წუთიანი, მეორე 40 წუთიანი. ამის გარდა, უნდა გადავხედო რაღაც მასალებს, რომლის გარეშეც სტატიას ვერ დავწერ, ან თუ დავწერ ნაკლებად საინტერესო იქნება. სიზარმაცის განდევნის რაიმე ეფექტური გზა არ იცით? იდეა შემომთავაზეთ 🙂

სახლში ახლა მე, ჩაკი, ჩოპრა და კოღოები ვართ 😀

ჩოპრა და ჩაკი

უკვე საშინლად ვარ დაკბენილი, ერთი წუთით არ მტოვებენ, სულ თავზე დამტრიალებენ 😀 ჩაკი და ჩოპრა ჩვენი ძაღლები არიან, უბრალოდ ძაღლები კი არა, ძალიან ჭკვიანი ძაღლები:) ისე უყვართ მოფერება, რომ ხან ვფიქრობ, ფისოები უფრო არიან ვიდრე ძაღლები თქო 🙂

საღამოს თბილისში წავალთ, თორნიკეს სამსახური აქვს, მე კიდევ სწავლა მეწყება 🙂 დიდი ინტერესით ველოდები როგორ ჩაივლის პირველი დღე 🙂 სწავლა კვირაში 3 დღე გვექნება და იმედი მაქვს, მუშაობაში ხელი არ შემეშლება 🙂


ხანგრძლივი პაუზის შემდეგ…..

ერთი თვეა აღარაფერი დამიწერია ბლოგზე, დიდი შესვენება გამომივიდა.

საკმაოდ დამღლელი და სტრესული ერთი თვე მქონდა, ამის გამო იყო რომ ავიღე წერაზე ხელი. მაგრამ ახლა ნელ-ნელა დავლაგდები და დავუბრუნდები აქაურობას. იმდენი იდეა მიტრიალებს თავში, იმდენ რამეზე მინდა დავწერო და ხან უდროობა მაწუხებს, ხან მეზარება, ხან რა, ხან რა…..

მოკლედ რომ შევაჯამო, ამ ერთი თვის განმავლობაში დაკავებული ვიყავი მაგისტრატურის და სამსახურის საქმეებით.

  • პირველ რიგში, ყველაზე მნიშვნელოვანი რაც იყო, გავიგე ჩემი მაგისტრატურის გამოცდების ქულები.
    ანალიტიკური წერა – 22 ქულა 24-დან
    წაკითხულის გააზრება – 15 ქულა 21-დან
    ლოგიკური მსჯელობა – 12.2 ქულა 20-დან
    რაოდენობრივი მსჯელობა – სამარცხვინო 8.6 ქულა 17-დან 😀

რაც მთავარია ოთხივე ნაწილში გადავლახე ზღვარი და იმდენი მოვახერხე, რომ მათემატიკაში არ ჩავიჭერი 😀 რაც თავისთავად უკვე გმირობაა ჩემგან 😀 რა ვქნა, არ გამოგვდის მე და მათემატიკას მეგობრობა 😀 შესაბამისად, ამ 8.6-ითაც კი სასიამოვნოდ გაოცებული დავრჩი 🙂 თითქმის დარწმუნებული ვიყავი, რომ ჩავიჭერი და თურმე, როგორც მჩვევია ხოლმე, ტყუილად მიპანიკიორია 🙂 გამოცდების შესახებ ცხელ-ცხელი პოსტები ნახეთ აქ   და  აქ.

  • მას შემდეგ, რაც დავრწმუნდი, რომ გამოცდები კარგად ჩავაბარე, საბუთები შევიტანე საქართველოს საზოგადოებრივ საქმეთა ინსტიტუტში, უფრო მარტივად რომ ვთქვათ ჯიპაში, ჟურნალისტიკის და მედიამენეჯმენტის სამაგისტრო პროგრამაზე. თუმცა გაირკვა, რომ ჯიპას ქართულენოვანი სექტორი გაუუქმებია და მხოლოდ ინგლისურენოვანი სექტორი იყო დარჩენილი. აქ ჩასაბარებლად კი მსურველებს ინგლისურის ტესტი Institutional TOEFL უნდა დაეწერათ და კომისიასთან გასაუბრება უნდა გაევლოთ ასევე ინგლისურად.  ეს რომ გავიგე, მაშინვე ვთქვი, რომ Institutional TOEFL კი არა, Intermediate ტესტსაც კი ვერ დავწერ ალბათ თქო.

    საერთოდ სკოლაში და უნივერსიტეტში არასოდეს მისწავლია ინგლისური, მეორე კურსზე ვიყავი როცა ინგლისურში კერძოდ დავიწყე მომზადება და წერა-კითხვა და ძალიან მარტივი გრამატიკა ვისწავლე. მაშინ სიზარმაცის და მოტივაციის ნაკლებობის გამო დავანებე სწავლას თავი და იმის შემდეგ აღარც მივტრიალებივარ ამ ენას. მერე რადგანაც გერმანიაში ვერ წავედი  (ამაზე ცალკე დავწერ როდისმე 🙂 ) დავიწყე იმაზე ფიქრი სად გამეკეთებინა მაგისტრატურა და მაშინ შევარჩიე ზუსტად ჯიპა. რადგანაც ვიცოდი, რომ ჯიპაში სახელმძღვანელოები ინგლისურად უნდა ყოფილიყო, სპეციალურად დავიწყე ამ ენის სწავლა დაახლოებით 8-9 თვის წინ. დავიწყე სერიოზულად სწავლა და გულდასმით მეცადინეობა, მაგრამ 8 თვეში ისეთი სასწაულებიც არ ხდება, რომ უცებ TOEFL ჩააბარო 😀 ამიტომ ძალიან ვნერვიულობდი გამოცდის გამო. სულ მქონდა 3 კვირა სამეცადინოდ. ვერ ვიტყვი დიდად თავი მოვიკალი თქო მეცადინეობით, მაგრამ ყოველდღე ვაკეთებდი მოსასმენ ტესტებს, ვწერდი გრამატიკულ სავარჯიშოებს, ვუყურებდი ფილმებს, კომიქსებს, მულტფილმებს ინგლისურად, ყოველდღე ვსტუმრობდი BBC-ს ინგლისური ენის გაკვეთილების საიტს 🙂 არ ვიცი რამდენად მოვახერხე ცოდნის გაუმჯობესება, მაგრამ შეძლებისდაგვარად ძალისხმევა არ დამიშურებია 🙂   ჯიპას გასაუბრებაზე ხვალ დავწერ პოსტს.

  • ზუსტად ამ ერთ თვეშივე სრულიად მოულოდნელად დავიწყე მუშაობა ერთ-ერთ გაზეთში, რომელიც ძალიან მომწონდა ყოველთვის და რომელსაც საკმაოდ კარგი სახელი და რეპუტაცია აქვს დღევანდელ გაფუჭებულ მედიას შორის 😀 ჯერ-ჯერობით საცდელი ვადით ვარ  და მერე ვნახოთ რა იქნება. ახლა მთლიანად ამ გაზეთზე ვარ გადართული, ყველანაირად ვცდილობ დავალებები პირნათლად შევასრულო 🙂 გაზეთის სახელს არ ვწერ, თუ ამ ყველაფერს კარგი დასასრული ექნება, მერე გავამხელ 🙂

    რა თქმა უნდა შეიძლებოდა ამ ყველაფერთან ერთად ბლოგზეც მეწერა ხოლმე, მაგრამ სამწუხაროდ ამ მხივ ცოტა ვიზარმაცე. თუმცა რაც მთავარია – აწი აღარ დავიკარგები 🙂

Why do I waste all my precious time?

ბოლო დროს საოცრად არაორგანიზებული გავხდი – დილით ათასი გეგმა მაქვს, ვაპირებ უამრავი რამის გაკეთებას მაგრამ რეალურად არაფერს ვაკეთებ, მთელი დღე უაზროდ გამყავს 😦 საღამოს აღმოვაჩენ, რომ ვერაფერს ვეღარ ვასწრებ, მეშლება ნერვი და მემილიონეჯერ ვდებ პირობას, რომ ხვალიდან უეჭველი გავაკეთებ ყველაფერს 😀


  • ივნისში დავამთავრე ინგლისურის კურსი და პირობა დავდე, რომ ყოველ დღე, თუნდაც ნახევარი საათი ვიმეცადინებდი. არადა, რა ძალიან მჭირდება ინგლისური მაგისტრატურისთვის 😦 თქვენი აზრით, რამდენჯერ გადავშალე ინგლისურის წიგნები? ჰოოოო, სწორია – არც ერთხელ!
  • პირობა დავდე, რომ კვირაში 3-ჯერ მაინც ვივარჯიშებდი მეტყველებაში. ვინც მიცნობს, უკვე მიჩვეულია ლაპარაკის ჩემებურად სწრაფ ტემპს  😀 მე დიდი სურვილი კი მაქვს ამ მხრივ რომ გამოვსწორდე, მაგრამ ბდგი-ფთქი-პტკის 10-ჯერ გამეორებას, კომპიუტერთან ჯდომა მირჩევია 😀 ალბათ უკვე მიხვდით – მეტყველებაში არც ერთხელ არ მიმეცადინია.
  • მომდევნო პუნქტი არ უკავშირდება რაიმეში ვარჯიშს ან სწავლას 🙂 სულ სხვაგვარი პრობლემა მაქვს – ყოველდღე ვაპირებ, რომ ფანჯრები გავწმინდო, მაგრამ სასტიკად მეჯავრება ეს ფანჯრების წმენდა და სულ ხვალისთვის ვდებ 😀 შესაბამისად, ყოველდღე ვისმენ ჩემი ქმარის საყვედურებს, რომ აი დღესაც არ გამიწმენდია ფანჯრები 😀 ამდენ ლაპარაკს თვითონ გაწმინდოს, არ ჯობია? 😛  რა ვქნა, ვაღიარებ – დავალაგებ მთელ სახლს, გავრეცხავ უამრავ ჭურჭელს, ჩავიბარებ მეზობლის აბეზარ ბავშვს… ოღონდ ფანჯრების წმენდა არ გამაგონოთ 😀  არ მიიღება რჩევები, რომ აი გაზეთით უკეთესად იწმინდება, რომ ჯერ ჟელეთი ჩამოვრეცხო და მერე საწმენდი სპრეითი, რომ მზიან ამინდში გავაკეთო და ა.შ.   მძაგს ეს პროცესი!
  • ყოველდღე ვაპირებ, რომ შევამცირო კომპიუტერთან ჯდომის ხანგრძლივობა, თუმცა უშედეგოდ 🙂 ბოლოს ვასკვნი, რომ ძირითადად დროს კომპიუტერი მაკარგვინებს 😦 თუ ვინმემ რაიმე ეფექტური გზა იცით, მასწავლეთ რა 🙂 ვინ მოსთვლის რამდენ რამდენ რამეს ვაპირებ და არ ვაკეთებ…  სიზარმაცე მძლევს და კიდევ არაორგანიზებულობა. კარგად წაიკითხე, მააარ!!! 🙂