Tag Archive | სიმშვიდე

I ❤ weekends

შაბათ-კვირა ის ორი ჯადოსნური დღეა მთელ კვირაში, რომელიც ერთნაირად უყვარს მგონი ყველას – დასაქმებულს, მოსწავლეს თუ სტუდენტს. სკოლიდან მოყოლებული, ჩემთვის ეს ორი დღე ასოცირდებოდა, უპირველესად, დილით კარგად გამოძინებასთან 🙂 მთელი დღე უსაქმურობასთან, წიგნებთან და ფილმებთან გატარებულ საათებთან ან, უბრალოდ, გარეთ ძალიან ბევრ სეირნობასთან 🙂

შაბათ-კვირას 12 საათზე ადრე მხოლოდ იმ შემთხვევაში ვდგები, თუ ვინმე მაღვიძებს ან სადმე ვარ წასასვლელი 🙂 მიყვარს დილაობით პიჟამოთი სიარული, სასტიკად მეზარება ხოლმე ცივი ტანსაცმლის ჩაცმა 😀 ჩემი ნება რომ იყოს მთელი დღეც არ გავიხდიდი 😀 მიყვარს სტრესის გარეშე მიღებული დუში, ნელა დალეული ჩაი (ორსულობისას ყავაზე თავს ვიკავებ და სამაგიეროდ კილომეტრზე ვგრძნობ მის სუნს და თუ კი ვინმე სვამს, ნდომისგან სულ ნერწყვებს ვყლაპავ 😀 ), მიყვარს ფაცი-ფუცის გარეშე შემოვლილი საიტები, ესეც დილის რიტუალების ერთ-ერთი შემადგენელი ნაწილია 😀

შაბათ-კვირა ის ორი დღეა, როდესაც შეგიძლიათ სამზარეულოში მიხილოთ 🙂

Typical Weekends =))

მოუცლელობის გამო მხოლოდ კვირის ბოლო ვახერხებ რაიმე კერძის გაკეთებას 😀 კვირის დღეებში შეიძლება დროც მქონდეს მაგრამ იმდენად დაღლილი ვარ ხოლმე რომ საჭმელების კეთების ნერვი აღარ მრჩება 😀 მოგეხსენებათ, დიდად არ ვგიჟდები ამ პროცესზე და შესაბამისი განწყობა ნამდვილად მჭირდება ხოლმე 😀

დღეს გადაწყვეტილი მაქვს გუფთა და ქათმის სალათი გავაკეთო. ორსულობისას ჯანსაღ კვებას დიდ მნიშვნელობას ვანიჭებ 😀 ვცდილობ ნახევრად ფაბრიკატებს ავერიდო მაგრამ როგორც უკვე ვთქვი, როცა დრო არ მაქვს, ეგენი ყველაზე კარგი გამოსავალია 😀 სამწუხაროდ, თორნიკე სახლში არ არის და ვერ დამეხმარება გაკეთებაში, თორემ ის ჩემზე ბევრად უკეთესი მზარეულია 😀 ძალიან მიყვარს ერთად როცა ვაკეთებთ ხოლმე საჭმელს ❤ უფრო სახალისოა და კარგად ვერთობით ხოლმე 😀 ცუდია რომ ამის დრო ხშირად არ აქვს 😦

მერე დავჯდები და წიგნს წავიკითხავ – ჰერმან ჰესეს “ტრამალის მგელს” ვკითხულობ ახლა. ცოტა მძიმე წასაკითხია, მაგრამ ძალიან საინტერესოდ აქვს დაწერილი ჰესეს ადამიანის შინაგანი სამყარო და მოსაწყენი წიგნი ნადმვილად არ არის 🙂

P.S. ერთ პოსტში ყველაფერს მივედ-მოვედე 😀 ამას ქვია “ამოხეთქაო” 😀

სტრესის დასასრული. კეთილი იყოს თქვენი მობრძანება უქმეებში :)))

 

ორი წელი ერთად ♥

უკვე ორი წელი გავიდა. არადა გუშინდელივით მახსოვს ჩვენი გაცნობა 🙂 ორივე ძალიან სასაცილოები ვიყავით ^^

ყველაფერი ნათლად მახსოვს – არც კი მიცდია დამალვა, რომ მომწონდი და სრულიად უცნობმა ადამიანებმა ძალიან ბევრი საერთო აღმოვაჩინეთ ერთმანეთში 🙂

ისე გადიოდა დღეები, რომ საერთოდ არ ვჩხუბობდით, იშვიათად ვკამათობდით, არასოდეს გავბუტულვართ…

ვერ წარმოვიდგენდი ასეთი სიყვარული თუ შემეძლო… მე – სრულიად არარომანტიკული ადამიანი, რაღაცნაირად შევიცვალე 🙂 მაგრამ მთლად შენნაირი რომანტიკული მაინც  ვერ გავხდი 🙂

ორი წელია ჩემ გვერდით ხარ და მე ბედნიერი ვარ ამით ♥ მთლიანად მავსებ, მაძლევ ყველაფერს, რაც მჭირდება, ვგრძნობ შენს არსებობას ყველაზე რთულ სიტუაციებში, მამხენევებ და მამშვიდებ :-* ახლა ბოლომდე ვხვდები რას ნიშნავს გყავდეს მეორე ნახევარი ♥ ჩემი მეორე ნახევარი შენ ხარ – უშენოდ უბრალოდ სრულყოფილად ვერაფერს გავაკეთებ. შენი არსებობა და შენი გვერდში დგომა ძალიან მჭირდება ^.^

ყველაზე მეტად რაც მიყვარს შენში, არის შენი გაწონასწორებული და მშვიდი ხასიათი 🙂 ჩემი აუღელვებელი სიყვარული ხარ 🙂 ამითაც კი ერთმანეთს ვაბალანსებთ 🙂 მე – ყველაზე ემოციური და მშიშარა, როგორც შენ მეძახი – გამოუსწორებელი პესიმისტი 😀  და შენ – ყველაზე მშვიდი და დალაგებული :)დაფიქრებული და მოზომილი 🙂

რამდენი ხანია ერთმანეთისთვის სახელით აღარ მიგვიმართავს 🙂 გახსოვს ბოლოს როდის დამიძახე “მარი”? მე არ მახსოვს 🙂

ყველაზე ყურადღებიანი, ყველაზე მოსიყვარულე, ყველაზე თბილი და ყველაზე საყვარელი ხარ ^.^

არც კი მინდა გავიფიქრო – რა იქნებოდა უშენოდ…

შენ უბრალოდ ჩემი ქმარი არ ხარ… არ მიყვარს  ეს სიტყვა… არც მეუღლე ხარ… არც ეგ მომწონს…. შენ ხარ ჩემი სიყვარული – და რაც კი უკავშირდება სიტყვა “სიყვარულს”, ის ყველაფერი ხარ… ♥ ვნება და ტკივილი ხარ, სევდა და მონატრება ხარ, ცრემლი და სიხარული ხარ, ბედნიერება და ჰარმონია ხარ ♥

ორი წელია გიცნობ, არადა მგონია, რომ მთელი ცხოვრებაა ერთად მოვდივართ 🙂 მინდა რომ ასე გაგრძელდეს… დაუსრულებლად… და ყოველთვის, ყოველ დილით მხოლოდ შენი კოცნა და ჩახუტება მაღვიძებდეს ♥

მიყვარხარ… უზომოდ… და უსაზღვროდ… ბედნიერი ვარ, რომ ჩემ გვერდით ხარ და რომ მე შენ გიპოვე ♥

Love is you,
You and me,
Love is knowing,
We can be….

შემოდგომა საგაზაფხულო განწყობით

წელიწადის ეს დრო დიდად არ მიყვარს, შემოდგომის გახსენებაც კი სევდიან განწყობაზე მაყენებს, პირველი ასოციაცია, რაც თავში მომდის არის სიცივე, რაც ძალიან ძალიან არ მიყვარს. საერთოდ არ ვარ “ზამთრის ტიპი”. აი ხომ არიან ადამიანები თოვლზე, გუნდაობაზე, თხილამურებზე და ა.შ. რომ გიჟდებიან. მე კიდევ არც ერთი მიყვარს, არც მეორე, მესამე არ ვიცი და ვერაფერს ვიტყვი 😀

შემოდგომა ჩემთვის არის ცივი, უმზეო, უხალისო დღეები, როცა გარეთ გასვლა არ მინდა, როცა გარეთ სიარული მეზარება, როცა ოთახში რაღაცნაირად ბნელა, რადგანაც მოქუფრული ცაა გარეთ. და ეს ყველაფერი ძალიან მოქმედებს ჩემს განწყობაზე. I need the sun for good mood 😀 ტყუილად არ დამირქმევია ამ ბლოგისთვის მზის მოყვარულის ბლოგი 🙂

თქვენ თუ მეტყვით, რომ შენ შემოდგომაზე ტყეში არ წასულხარ ალბათ და იმიტომ ამბობ ასეო, ცდებით მეგობრებო 😀 აი შემოდგომის ტყე სულ სხვაა მართლა 🙂 მაგრამ ტყე და ღრე მე ვიცი შაბათ-კვირას კაცო 😀 ყოველდღიურად ტყეში რა ჯანდაბა მინდა 😀 და ყოველ დღე სადაც ვარ, იმ გარემოში კიდევ არ მიყვარს ეს შემოდგომა.

სულ სხვაა გაზაფხული, როცა ყველაფერს ახალი ენერგიით იწყებ, რაღაც გეგმებს ალაგებ, რაიმეს ელოდები, აქტიურობის განწყობაზე ხარ, მზის პატარა სხივიც კი გათბობს… ახლა ამ შემოდგომაზე ზუსტად საგაზაფხულო განწყობა მაქვს 🙂 მომატებული მოტივაციით, მეტი ენერგიით და შემართებით ვარ. სხვანაირად როგორ უნდა ვიყო – ყველაფერი ისე მიდის, როგორც დაგეგმილი მქონდა 🙂 სულიერი სიმშვიდის და ჰარმონიის პერიოდი მაქვს 😀

ურთიერთობის ხელოვნება

ხანდახან რა რთულია ცხოვრება… ვერ გამიგია, რატომ ხდება, რომ რაც უფრო მეტ ადამიანთან მაქვს კონტაქტი, მით უფრო ხშირად მიწევს ამ ურთიერთობის შენარჩუნება/გაუმჯობესებისთვის მთელი ხელოვნების გამოჩენა. არავინ თქვას, რომ თუ ვინმესთან ურთიერთობის შესანარჩუნებლად რაიმე ძალისხმევის გაწევა გიხდება, ესე იგი ამ გზით ურთიერთობის ხელოვნურად ინარჩუნებ. ნამდვილად არ არის ეს ასე.

ნებისმიერ ადამიანს აქვს ურთიერთობა სხვადასხვა ადამიანებთან თუ სოციალურ ჯგუფებთან, რადგანაც აქვს კომუნიკაციის მოთხოვნილება. არც მე ვარ გამონაკლისი 🙂 მით უმეტეს, რომ ამით თავად მე ვიღებ ძალიად დიდ სიამოვნებას. მაგრამ ბევრი ადამიანი გარშემო, ხშირ შერმთხვევაში, ბევრ საფიქრალს ნიშნავს.

სამყარო სწორედ ამიტომ არის საიტერესო, რომ ადამიანები ერთმანეთისგან განსხვავდებიან და მსგავსები არ არიან, მაგრამ ამ განსხვავებამ ურთიერთობაში დისკომფორტი არ უნდა შექმნას. თუ ეგოისტი ხარ და დათმობა და კომპრომისზე წასვლა შენთვის უცხო ცნებაა, ვერასოდეს ააწყობ სხვასთან ურთიერთობას. ჩემთვის ძალიან დამღლელია, როდესაც მუდმივად ერთსა და იმავეს იმეორებენ და ჯიუტად ამბობენ უარს აზრის შეცვლაზე. უბრალოდ, მოსაბეზრებელია ასეთ ადამიანთან ურთიერთობა. არადა რამდენი ხალხია გარშემო ასეთი…… მით უფრო რთულია, როცა საყვარელი ადამიანები იჩენენ წარმოუდგენელ სიჯიუტეს და არანაირად არ სურთ არათუ დაფიქრება თუ რას ეუბნები, არამედ მოსმენაც კი.

ადამიანებთან ურთიერთობა ხელოვნებაა – გაღიზიანების ნაცვლად სიამოვნება უნდა მიიღო, აღელვების ნაცვლად სიმშვიდე უნდა მოგგვაროს, ურთიერთობის დასრულების ნაცვლად მისი კიდევ უფრო დიდ ხანს გაგრძელების სურვილი უნდა მოგანიჭოს, მალე დამშვიდობების ნაცვლად საუბრის გაგრძელების სურვილი უნდა გაგიჩინოს, დადებითი ემოციები უნდა მოგიტანოს და გაფიქრებინოს, რომ კარგია ამ პატარა სამყაროში სრულიად მარტო რომ არ ხარ.