Tag Archive | სოციალური მედია

პირველი გამოცდა

დღეს ჯიპაში პირველი გამოცდა გვქონდა 🙂 ახლა უკვე ვიცი, რომ ყველაფერმა კარგად ჩაიარა, მაგრამ გუშინ ამ დროს ამ განწყობაზე ნამდვილად არ ვყოფილვარ 🙂 პირიქით, ზედმეტად ბევრსაც კი ვნერვიულობდი. იმდენად ბევრი რამ დაყვა ერთმანეთს, რომ ბოლოში ნერვიულობის მაგივრად, ისტერიულად ვიცინოდი 😀

გამოცდა გვქონდა ინტერნეტ-ტექნოლოგიებში, ჯერ დავწერეთ ტესტი და ორ დღეში უნდა მოგვემზადებინა პრეზენტაცია, რომელსაც წარვადგენდით ინგლისურად. აი ამ პუნქტის გამო განსაკუთრებულად ვნერვიულობდი 😀 ჩემი ინგლისური არ გაიშვას, მართლა რა 😀 დავიყავით ჯგუფებად, შევარჩიეთ თემები, ჯგუფში გავინაწილეთ საკითხები, ავაწყეთ პრეზენტაცია და უკვე რომ ვფიქრობდი, ახლა სახლში წავალ და ცოტას ვირეპეტიციებ მეთქი, უცებ რედაქციაში გავხდი გასასვლელი. სახლში 8-ის ნახევარზე იმდენად დაღლილი მივედი, რომ საათ-ნახევარი გათიშულს მეძინა 😀 ძილს რომ დავეხსენი და ძალიან ძლიერი ყავა რომ გავიკეთე, უცებ დენი წავიდა. ძალიან ძალიან გავბრაზდი 😦 ჩავრთე ნოუთბუქი, რომელიც, საბედნიეროდ, 2 საათი მაინც ძლებს. კავკაზუსში დარეკვებს, ლოდინს და ინტერნეტის გადაერთებებს აღარ ჩავთვლი 😀 ნუ, როგორც იქნა დავიწყე ტექსტის მომზადება. უცებ, სრულიად მოულოდნელად, 11 საათზე კავკაზუსმა “სასიამოვნო სიურპრიზი” მომიწყო და ახლა ინტერნეტი გამეთიშა 😦 არადა რაღაც სიტყვების სათარგმნად მჭირდებოდა ინტერნეტი. ამ დროს უკვე ისეთი ნერვებმოშლილი ვიყავი, მეტად გაბრაზების თავიც კი აღარ მქონდა 😀 ჩემს უიღბლობაზე უკვე სულელივით ვხარხარებდი 😀

აქვე რომ არ აღვნიშნო თელასის ეგრეთ წოდბული “ცხელი ხაზის” მეტად “ოპრატიული” მოქმედება, არ შემიძლია… ცხელი კი არა, ყველაზე დონდლო და უპასუხისმგებლო ხაზია ალბათ. თუ კი ყურმილს მაინც არავინ აიღებს, რაღას არქმევენ ცხელ ხაზს? ზოგადად, ამ ქვეყანაში სადმე ორგანიზაციაში რომ რეკავ, დიდი რკინის ნერვებია საჭირო. მაგრამ აი თელასი, ნამდვილად აუღებელი ციხე-სიმაგრეა…

ჩავაბარე და ამოვისუნთქე!!!! :)))))

ადრეც მქონდა რამდეჯერმე მცდელობა მაგათთან დაკავშირების მაგრამ ვერც ერთხელ ვერ მივაღწიე იმას, რომ ვინმეს საერთოდ ტელეფონზე ეპასუხა.

ჩემს გამოცდას დავუბრუნდები ისევ 🙂 ამდენი განცდების შემდეგ, საბოლოოდ, კარგად ჩაიარა ყველაფერმა, ჩვენი ჯგუფის თემა იყო “სოციალური მედიაvs ტრადიციული მედია”. ჩემი საკითხი იყო “ქართული ჟურნალისტიკა სოციალური მედიის კვალდაკვალ”. თუ არ ჩავთვლით ერთ მომენტში ცოტა დაბნევას, მეტი ტრაგიკული არაფერი ჩამიდენია 😀

პირველი გამოცდა ჩავაბარე, ამ გადმოსახედიდან უკვე შემექმნა რაღაც წარმოდგენა ჯიპაზე. გარედან მაინც სულ სხვანაირად ჩანს ყველაფერი, ზოგი რამ გამართლდა, ზოგიც არა, მაგრამ, რაც მთავარია, უკვე ვიცი, რომ იქ ვარ, სადაც  მინდოდა რომ ვყოფილიყავი (რა თქმა უნდა, ლაიფციგის უნივერსიტეტის შემდეგ, სადაც მინდოდა, რომ მაგისტრატურა გამეკეთებინა და რამის ისიც კი ზეპირად ვიცოდი, რომელ სემეტრში რა უნდა გვეკეთებინა 😀 ) – საინტერესო გარემოა, საინტერესო ლექტორებით და საინტერესო კურსელებით 🙂

ბოლოს მინდა ერთი ლინკი გაგაცნოთ 🙂  დღეს გამოცდაზე დაგვეწრო ამერიკიდან მოწვეული ლექტორი და ჯიპას მიმღები კომისიის ერთ-ერთი წევრი Keith R. Kenney, რომელმაც მოგვცა თავისი ბლოგის მისამართი და ამ ბლოგის თვალიერებისას უცებ გადავაწყდი ჯიპაში ჩვენი მიღებისას გავლილი გასაუბრებების შესახებ დაწერილ პოსტს 🙂 თუ თქვენც გაინტერესებთ რა შთაბეჭდილება დავტოვეთ ამ კაცზე და რამ გააოცა ყველაზე ძალიან, ესტუმრეთ მის ბლოგს 🙂 სხვათაშორის, საქართველოზეც უწერია პოსტები და როცა მოვიცლი, უნდა გადავხედო 🙂 ძალიან მაინტერესებს ხოლმე უცხოელების თვალით დანახული საქართველო 🙂

Advertisements

Web 2.0

ინტერნეტი – ეს არის თავისუფალი სივრცე, სადაც ნებისმიერ მომხმარებელს შეუძლია საკუთარი ინფორმაციის განთავსება, თუმცა ეს ყოველთვის ასე არ იყო. თავდაპირველად გლობალურ ქსელში მხოლოდ პროგრამისტების მიერ მომზადებულ მასალებს შეხვდებოდით, თუმცა თანდათან ეს მიდგომა შეიცვალა და დღეს უკვე არსებობს საიტები. რომელთაც მთლიანად მომხმარებლები ქმნიან, ასეთი საიტები კი უამრავია, მაგალითად Wikipedia, Youtube, WordPress, Blogspot, Facebook და ა.შ.

იმისათვის, რომ ერთმანეთისგან გაემიჯნათ ეს ორი ეპოქა :), 2004 წელს O’Reilly Media და  MediaLive internationale-ის თანამშრომლებმა ერთობლივ კონფერენციაზე გამოიყენეს სიტყვა Web2.0, რაც ნიშნავს, რომ თუ კი აქამდე ინტერნეტში ინფორმაციას მხოლოდ პროგრამისტები ანთავსებდნენ, ახლა საიტის “კონტენტის” შექმნა მომხმარებლებსაც შეეძლოთ.

დღეს Web 2.0-ის პრინციპების მიხედვით მუშაობს ისეთი მსხვილი ინტერნეტ-მაღაზიები, როგორებიც არიან Amazon.com და Ebay.com. ეს საიტები საკმაოდ დიდი პოპულარობით სარგებლობენ მომხმარებლებში. ასევე ნებისმიერი სოციალური ქსელი აგებულია ამავე სტანდარტებზე – თავისთავად ცხადია ასე პოპულარულ Facebook-ს სწორედ მისი “იუზერები” ხდიან საინტერესოს. თავად საიტების ადმინისტრატორები ცდილობენ, რომ მომხმარებლები თავად ჩართონ ინტერაქციაში, რადგანაც ითვლება, რომ რომელიმე პროდუქტის ჩვეულებრივი, რიგითი ადამიანის მიერ შეფასება უფრო სანდოა მკითხველისთვის, ვიდრე რეკლამა ან ექსპერტის დასკვნა. ამიტომაც არის, რომ თუნდაც იგივე Amazon-ზე მომხმარებლები პროდუქტის ქვემოთ ტოვებენ საკუთარ კომენტარს, სადაც აფასებენ რამდენად გამოსადეგია ის ნივთი. კიდევ ერთი მაგალითი, ცნობილი ფილმების მონაცემების უდიდესი ბაზის Imdb-ის საიტზე ფილმის მაყურებლები ტოვებენ თავიან “Review-ებს”, სადაც განმარტავენ თუ რამდენად საინტერესოა ის კონკრეტული ფილმი.

Web 2.0 არის ინტერნეტის განვითარების ახალი საფეხური, რომელმაც უფრო მეტად საინტერესო გახადა ვირტუალური სამყარო. მისი მეშვეობით ადამიანებს მიეცათ სრული თავისუფლება გამოეჩინათ მეტი აქტიურობა გლობალურ ქსელში, თუმცა კარგი იქნება, თუ ამ შესაძლებლობას ბოროტად არ გამოვიყენებთ და ჩვენ მიერ განთავსებული ინფორმაცია სასარგებლო და საჭირო იქნება სხვებისთვისაც 😀

P.S. უკვე მეოთხე პოსტია, რომელსაც ინტერნეტ ტექნოლოგიების შესახებ ვწერ 😀 ეს ჩვენი დავალებებია, რომელსაც ჯიპაში ვიღებთ. ბოდიში ყველას, ვისაც თავი მოვაწყინე ამ თემით, 😀 თუმცა ვფიქრობ, რაიმე საინტერესოს აუცილებლად გაიგებდით. 🙂

ერთი დღე სოციალური მედიის გარეშე

წარმოგიდგენიათ თქვენი ცხოვრების ერთი დღე სოციალური მედიის გარეშე?  იღვიძებთ დილით, იმზადებთ ფინჯან ყავას და ჯდებით კომპიუტერთან, მაგრამ არ შედიხართ Facebook-ზე, არ უყურებთ ვიდეოებს Youtube-ზე, არ ეძებთ თქვენთვის საინტერესო ინფორმაციას Wikipedia-ზე, არ ერთვებით Forum.ge-ს ცხელ დისკუსიებში, არ კითხულობთ ბლოგებს… რას იტყვით? წარმოიდგენთ თქვენს ცხოვრებას ამ „სიამოვნებების“ გარეშე? შეგიძლიათ დასჯერდეთ მხოლოდ სხვების მოწოდებული ინფორმაციის კითხვას? თუ გაგიჩნდებათ სურვილი, რომ თავად იყოთ ინფორმაციის გამცემი?

სოციალური მედიის მთავარი პრინციპი კი სწორედ ეს არის – ადამიანები თავად ქმნიან ვებ-გვერდის „კონტენტს“, თავად არჩევენ რა იყოს მთავარი თემა, რა კუთხით გაშუქდეს ეს ინფორმაცია და ვისთვის იყოს ის ხელმისაწვდომი. სოციალურ მედიას ჩვეულებრვი ადამიანები ქმნიან, მათი თანამონაწილეობის გარეშე ვერ ირსებებდა Facebook, Youtube, Twitter, Wikipedia და სხვა საიტები. მათ მიერ გავრცელებული ინფორმაციების გარეშე ეს ვებ-გვერდები ცარიელ ფურცელს დაემსგავსებოდა.

სოციალური მედია XXI საუკუნის ადამიანის ყოველდღიური ცხოვრების ნაწილია. თანამედროვე ტექნოლოგიები საშუალებას აძლევს ნებისმიერ პიროვნებას, რომ შექმნას თავისი პატარა „ტრიბუნა“, გამოთქვას აზრი ფარულად ან ხილულად მისთვის საინტერესო საკითხზე, გაავრცელოს ნებისმიერი სახის ვიდეო, აუდიო თუ ტექსტური ჩანაწერი, დააინტერესოს სხვა პიროვნებები და გაიჩინოს მრავალი მიმდევარი, ე.წ.Follower-ი.  სოციალური მედია დღეს ყველაზე თავისუფალი სივრცეა. ამ დემოკრატიულ სივრცეში ყველა ადამიანი თანასწორია. ნებისმიერს შეუძლია გააკეთოს საკუთარი ბლოგი და რედაქტირების და ცენზურის გვერდის ავლით დაწეროს და გაავრცელოს მისთვის სასურველი ინფორმაცია. დღეს ყველას შეუძლია ციფრული კამერით გადაღებული ფოტო თუ ვიდეო მასალით მსოფლიოს ყურადღება მიიპყროს, ყველას აქვს უფლება ფორუმზე თემა გახსნას და მისთვის საინტერესო საკთხზე დისკუსია გამართოს, ყველას შეუძლია შექმნას საკუთარი ინტერნეტ-ტელევიზია და სიუჟეტების მთავარი თემები თავად განსაზღვროს, ყველას შეუძლია ყველაზე დიდი ონლაინ-ენციკლოპედია Wikipedia-სთვის თუნდაც ერთი სტატია დაწეროს.  ადამიანებს დღეს განუსაზღვრელი შესაძლებლობები აქვთ, მათთვის ეს ყველაფერი მისაწვდომია თუ კი ინტერნეტში ჩართული კომპიუტერი ექნებათ.

სოციალურ მედიას დიდი მომავალი აქვს, დიდი და საინტერესო. ჩვენ მხოლოდ  მის აღმავლობის პერიოდს ვუყურებთ. ექსპერტები ვარაუდებს უკვე თამამად გამოთქვამენ – მალე ცხოვრება ვირტუალურ სამყაროში უფრო საინტერესო იქნება, ვიდრე რეალურში და ინტერნეტი ინფორმაციის მიწოდების და გადაცემის მთავარი წყარო გახდება.